วันที่: 03-02-2569
ที่มา: The Guardian
ประเด็นนอกสนามที่กลายเป็นไวรัลในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา คือคำวิจารณ์ของ Paul Scholes ที่พุ่งตรงไปยังสไตล์การเล่นของอาร์เซนอล โดยอดีตกองกลางระดับตำนานมองว่า หากทีมของ Mikel Arteta คว้าแชมป์ Premier League ได้จริง ก็อาจถูกจดจำในฐานะ “ทีมแชมป์ที่น่าเบื่อ” เพราะรูปแบบเกมที่ถูกมองว่ารัดกุม และพึ่งพาลูกตั้งเตะเป็นอาวุธหลัก
คำพูดดังกล่าวยิ่งถูกขยายความในโลกออนไลน์ เพราะมันไปแตะ “เส้นบาง ๆ” ระหว่างฟุตบอลที่เน้นความบันเทิง กับฟุตบอลที่เน้นประสิทธิภาพ—และนั่นทำให้ Arteta ถูกถามตรง ๆ ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับฉลาก “น่าเบื่อ” ที่ถูกแปะให้ทีมของตัวเอง
ต้นตอคำวิจารณ์: “ลูกตั้งเตะเยอะ” + “แนวรุกไม่ได้ยิงถล่ม”
มุมมองของ Scholes ที่ถูกนำไปพูดถึงอย่างกว้าง คือการตั้งข้อสังเกตว่าอาร์เซนอลทำประตูจากลูกนิ่ง/ลูกตั้งเตะจำนวนมาก และมีช่วงที่แนวรุกไม่ได้ยิงกระจายแบบทีมสายบุกจ๋า ซึ่งถูกใช้เป็นเหตุผลว่าทำไมเกมของอาร์เซนอลจึงอาจถูกมองว่า “ไม่เร้าใจ” เท่าที่ควร
ตัวเลขที่สื่อต่างประเทศหยิบมาประกอบก็ชัดเจนพอสมควร เช่น รายงานหนึ่งระบุว่า อาร์เซนอลทำไป 14 จาก 46 ประตูในลีกจากลูกเตะมุม และมี 17 ประตูจากลูกตั้งเตะ มากกว่าสโมสรอื่นในลีกในช่วงเวลานั้น
แต่การ “ยิงจากลูกนิ่งเยอะ” จริง ๆ แล้วควรถูกตีความว่าเป็นความน่าเบื่อ หรือเป็นความสามารถในการใช้รายละเอียดให้เกิดแต้ม? นี่คือคำถามหลักที่ทำให้ดราม่านี้ลุกลามไปไกลกว่าแค่ประโยคเดียว
คำตอบของอาร์เตต้า: “ยุโรปมองเราตรงกันข้าม—เร้าใจสุด”
Arteta เลือกตอบกลับแบบมีชั้นเชิง ไม่ได้ปะทะด้วยอารมณ์ แต่ชู “ภาพรวมผลงาน” มาหักล้างแทน โดยย้ำว่า เขาได้ยินเสียงในทิศทางตรงกันข้าม—หลายคนในยุโรปมองว่าอาร์เซนอลคือหนึ่งในทีมที่ “น่าตื่นเต้นที่สุด” พร้อมยกภาพรวมทั้งเกมรุกและเกมรับประกอบว่า ทีมมี “ประตูเยอะ” และ “คลีนชีตเยอะ”
ไฮไลต์ที่ถูกแชร์ต่อกันหนัก คือช่วงที่เขาพูดกึ่งติดตลกว่าถ้าอยากให้เขาคุยกับคนที่มองอาร์เซนอลว่าไม่น่าดู ก็ “ส่งรายชื่อ ที่อยู่ อีเมลมาได้” เพราะเขามี “สมุดรายชื่อคน” อีกฝั่งที่เห็นต่างอยู่เพียบ
ทำไมคำว่า “น่าเบื่อ” ถึงกลายเป็นประเด็นใหญ่
เหตุผลที่เรื่องนี้กลายเป็นไวรัล ไม่ใช่แค่เพราะคนพูดคือ Scholes หรือคนตอบคือ Arteta เท่านั้น แต่เพราะมันสะท้อน “สงครามนิยามฟุตบอล” แบบชัดเจน
- ฝั่งหนึ่งให้คุณค่ากับ ความบันเทิง: เกมต้องไหลลื่น มีจังหวะเข้าทำเยอะ ชนะด้วยความสวยงาม
- อีกฝั่งให้คุณค่ากับ ประสิทธิภาพ: เก็บแต้มคือเป้าหมาย วิธีการไม่สำคัญเท่าผลลัพธ์ และลูกตั้งเตะก็เป็นส่วนหนึ่งของเกมที่ต้องซ้อมให้คม
ในโลกจริง ทีมแชมป์จำนวนมากไม่ได้ “สวยทุกนัด” แต่ชนะด้วยความสม่ำเสมอ ความแน่นอน และการทำสิ่งเดิมให้เกิดผลซ้ำ ๆ ได้ ซึ่งลูกตั้งเตะก็เข้าข่าย “ทักษะเชิงระบบ” ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
บทสรุป: สุดท้ายแฟนบอลตัดสินด้วยถ้วย—ไม่ใช่แค่ความสวยงาม
ดราม่านี้อาจเป็นแค่คำพูดที่จุดไฟในช่วงสั้น ๆ แต่สิ่งที่มันทำได้ดีคือทำให้เราเห็นชัดว่า ฟุตบอลยุคใหม่ไม่ใช่แค่เรื่อง “เล่นให้สวย” หรือ “เล่นให้ชัวร์” อย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะหลายทีมชนะได้จากการผสมทั้งสองอย่างเข้าด้วยกัน
และในท้ายที่สุด หากอาร์เซนอลเดินไปถึงเส้นชัยจริง ๆ คำว่า “น่าเบื่อ” หรือ “เร้าใจ” อาจกลายเป็นแค่เสียงประกอบ—เพราะสิ่งที่อยู่ในหน้าประวัติศาสตร์ มักเป็น “แชมป์” มากกว่าคำจำกัดความสไตล์การเล่นในวันนั้น
